Van beeld naar video is niet één vaste werkwijze. Soms moet de video beginnen met een bepaalde stilstaande compositie. Soms is het eindbeeld net zo belangrijk. In andere projecten telt vooral dat een persoon, product of stijl herkenbaar blijft, terwijl de exacte eerste en laatste frames vrij mogen zijn.
Veo3o1 verdeelt die doelen over Eerste en laatste frame en Referentiebeelden. Door vóór het schrijven van de prompt de juiste modus te kiezen, voorkom je vergeefse pogingen om controle af te dwingen die het gekozen invoertype niet biedt.
Het korte antwoord
- Kies Eerste en laatste frame wanneer begin, einde of de overgang ertussen het hoofddoel is.
- Kies Referentiebeelden wanneer een terugkerend onderwerp of een visuele identiteit belangrijker is dan exacte eindpunten.
- Kies Tekst naar video wanneer er geen geüpload beeld behouden hoeft te blijven.
Eerste en laatste frames sturen de eindpunten
Deze modus gebruikt één of twee beelden. Met één beeld geef je de visuele start op. Met twee beelden geef je richting aan beide uiteinden en beschrijft de prompt een geloofwaardige route ertussen. Dit past bij een productonthulling, een beweging van totaal naar close-up, dag-naar-nacht, een storyboardovergang of het animeren van een foto met behoud van de openingscompositie.
De beelden moeten visueel bij elkaar passen. Als onderwerp, camerahoek, licht en omgeving allemaal wisselen, besteedt een korte clip veel beweging aan het oplossen van die botsing. Een sterke prompt beschrijft daarom de route:
Begin op het eerste frame. De camera beweegt door de open deuropening terwijl het licht geleidelijk van de late middag naar de avond overgaat. Eindig op het tweede frame, met het bord gecentreerd en de camera stil.
De exacte uploadstappen staan in de handleiding voor eerste en laatste frames.
Referentiebeelden sturen identiteit en beeldtaal
Referentiebeelden accepteert één tot drie beelden. De modus werkt met Lite en Fast, levert momenteel acht seconden en vereist 16:9 of 9:16. Hij is geschikt voor een terugkerend personage, een kenmerkende productvorm of verpakking, een vaste outfit of kleurwereld en herkenbare voertuigen, kamers of voorwerpen.
De beelden vergrendelen de openings- en eindcompositie niet. Het model mag een nieuw shot opbouwen rond het vertrouwde uiterlijk. Gebruik bronnen die onderling overeenstemmen. Een portret, een ruimer beeld van de outfit en een zijaanzicht geven meer nuttige informatie dan drie vrijwel gelijke foto’s. De gids voor consistente personages gaat dieper in op de selectie.
| Vraag | Eerste en laatste frames | Referentiebeelden |
|---|---|---|
| Hoofddoel | De eindpunten van het shot bepalen | Een onderwerp of visuele identiteit behouden |
| Aantal beelden | 1–2 | 1–3 |
| Beste gebruik | Overgangen, storyboards, fotoanimatie | Personages, producten, terugkerende werelden |
| Huidige referentielimieten | Afhankelijk van de gekozen instellingen | Lite/Fast, 8 seconden, 16:9 of 9:16 |
De beelden sturen het begin en einde, maar garanderen geen pixelnauwkeurige kopie. Controleer beide eindpunten en de beweging ertussen voordat je het resultaat gebruikt.
Drie praktijksituaties
Een product presenteren
Je hebt een duidelijke verpakkingsfoto en een goedgekeurd eindbeeld. Gebruik Eerste en laatste frame en beschrijf hoe camera, licht en productpositie naar het eindbeeld bewegen.
Dezelfde woordvoerder op verschillende locaties
Gebruik Referentiebeelden, houd de beschrijving van het uiterlijk gelijk en verander per poging alleen de locatie of handeling.
Een sfeerbeeld zonder verplichte bron
Voor een futuristische avondmarkt in de regen is Tekst naar video voldoende als geen bestaand beeld behouden hoeft te blijven. Een willekeurige referentie voegt dan vooral beperkingen toe.
Vraag referentiebeelden niet om een exact eindframe vast te leggen. Combineer ook geen ongerelateerde begin- en eindbeelden zonder een geloofwaardige overgang te beschrijven. Gebruik elke afbeelding met een duidelijk doel.