بازگشت به وبلاگ

راهنمای نوشتن پرامپت Veo 3.1 برای صحنه، دوربین و حرکت

تیم تحریریه Veo3o1

اول مشخص کنید چه چیزی در کادر است، سوژه چه می‌کند و دوربین چگونه حرکت می‌کند. بعد محیط، نور و جزئیاتی را اضافه کنید که باید ثابت بمانند. اگر دو دستور با هم تناقض دارند، پیش از ساخت اولویت را تعیین کنید؛ صفت‌های بیشتر این تصمیم را به مدل منتقل نمی‌کنند.

ساختار شش‌بخشی

به این ترتیب بنویسید:

  1. سوژه — شخص، شیء، حیوان یا صحنه اصلی.
  2. کنش — یک حرکت یا رویداد اصلی.
  3. محیط — مکان، زمان، آب‌وهوا و پس‌زمینه مفید.
  4. دوربین — اندازه نما، زاویه و یک حرکت.
  5. نور و حال‌وهوا — فضای بصری.
  6. محدودیت — جزئیات ثابت یا مواردی که نباید باشند.

فنجان سرامیکی دست‌ساز روی میز چوبی تیره قرار دارد، بخار بالا می‌رود و باران صبح روی پنجره پشت آن جاری است. نمای نزدیک محصول در ارتفاع میز، حرکت آهسته دوربین به جلو، نور روز سرد و نرم با بازتاب گرم روی لعاب، شکل فنجان ثابت، بدون متن اضافه.

این پرامپت مشخص است، اما نمی‌کوشد ده شات را هم‌زمان توضیح دهد.

سوژه روشن و یک فعل اصلی

«شهر شلوغ» مرکزهای توجه زیادی ایجاد می‌کند؛ «پیک دوچرخه‌سوار با بارانی زرد» تکیه‌گاه بصری می‌سازد. در کار تصویری بنویسید «فرد داخل تصاویر مرجع...» و فقط رنگ لباس، مو، شکل بسته‌بندی یا جنس مهم را تکرار کنید. راهنمای ثبات کاراکتر اتصال تصویر و متن را توضیح می‌دهد.

کلیپ کوتاه با یک کنش بهتر عمل می‌کند: راه‌رفتن، چرخیدن، بازکردن، بالاآمدن یا دوران. به‌جای «آشپز می‌پزد، سرو می‌کند، حرف می‌زند و رستوران مهمانی می‌شود» بنویسید «آشپز بشقاب آماده را روی پیشخوان می‌گذارد و بخار در نور گرم آشپزخانه بالا می‌رود». داستان بلند را به چند شات تقسیم کنید.

محیط و زبان دوربین

جزئیاتی را بیاورید که نور، حرکت یا معنا را تغییر می‌دهند. «هنگام غروب کنار ساحل بادخیز» از فهرست اشیای بی‌اثر مفیدتر است. ظهر روشن، شمع تاریک و شب نئونی را بدون دلیل با هم ترکیب نکنید.

ابتدا اندازه نما، سپس زاویه و یک حرکت را مشخص کنید: باز، متوسط، نزدیک یا ماکرو؛ هم‌سطح چشم، پایین یا از بالا؛ نزدیک‌شدن، عقب‌رفتن، حرکت افقی، چرخش عمودی، گردش دور سوژه یا تعقیب. «نمای متوسط در ارتفاع چشم با تعقیب جانبی آهسته» از چند حرکت هم‌زمان روشن‌تر است.

حرکت را با مدت هماهنگ کنید

Veo3o1 در حالت‌های پشتیبانی‌شده ۴، ۶ و ۸ ثانیه دارد؛ تصاویر مرجع ۸ ثانیه هستند. شات چهارثانیه‌ای باید زود به اصل برسد و هشت ثانیه فرصت بیشتری برای آشکارشدن تدریجی سوژه می‌دهد. زمان را با رویداد نامرتبط پر نکنید.

محدودیت کوتاه بنویسید: «همان کت قرمز، نسبت محصول ثابت، بدون متن». فهرست منفی طولانی می‌تواند توضیح مثبت را بپوشاند. در فریم اول و آخر مسیر را شرح دهید و در مرجع، رفتار سوژه در شات تازه را. مقایسه حالت‌ها را ببینید.

سه قالب قابل تنظیم

  • محصول: [محصول] روی [سطح] با [یک حرکت]. نمای نزدیک و حرکت آرام دوربین به جلو، [نور]، شکل و رنگ بسته‌بندی ثابت، بدون متن اضافه.
  • شخصیت: فرد داخل تصاویر مرجع [یک کنش] را در [مکان] انجام می‌دهد. نمای متوسط با تعقیب جانبی، [نور]، چهره و لباس ثابت.
  • مکان: نمای باز از [مکان] در [زمان و هوا]. دوربین آرام جلو می‌رود و [یک حرکت محیطی] دیده می‌شود؛ جای عناصر محیط و جهت نور ثابت بماند.

پرامپت و تنظیمات نتیجه مفید را ذخیره کنید و در هر تلاش یک عامل را تغییر دهید. ثبت seed به مقایسه کمک می‌کند، اما نتیجه یکسان را تضمین نمی‌کند.

Veo 3.1 · نمونه‌ها

راهنمای نوشتن پرامپت Veo 3.1 برای صحنه، دوربین و حرکت