आधी फ्रेममध्ये काय दिसेल, विषय काय करेल आणि कॅमेरा कसा हलवायचा ते ठरवा. मग परिसर, प्रकाश आणि कायम ठेवायचे तपशील जोडा. दोन सूचना परस्परविरोधी असतील तर व्हिडिओ तयार करण्यापूर्वी प्राधान्य ठरवा; अधिक विशेषणे जोडल्याने हा निर्णय मॉडेलला समजत नाही.
सहा भागांची रचना
या क्रमाने लिहा:
- विषय — मुख्य व्यक्ती, वस्तू, प्राणी किंवा दृश्य.
- कृती — एक मुख्य हालचाल किंवा घटना.
- परिसर — ठिकाण, वेळ, हवामान आणि उपयुक्त पार्श्वभूमी.
- कॅमेरा — दृश्य किती जवळून दाखवायचे, कोन आणि एक हालचाल.
- प्रकाश आणि भाव — दृश्य वातावरण.
- मर्यादा — स्थिर राहणारे किंवा टाळायचे तपशील.
हाताने बनवलेला चिनीमातीचा कप गडद लाकडी टेबलावर आहे, वाफ वर जाते आणि मागच्या खिडकीवरून सकाळचा पाऊस वाहतो. टेबलाच्या उंचीवर उत्पादनाचे जवळून दृश्य, कॅमेरा हळू पुढे, चकचकीत पृष्ठभागावर उबदार परावर्तनासह मऊ थंड दिवसाचा प्रकाश, कपाचा आकार स्थिर, अतिरिक्त मजकूर नाही.
हे नेमके आहे, पण एकाच वेळी दहा दृश्ये सांगत नाही.
स्पष्ट विषय आणि एक मुख्य क्रियापद
“गजबजलेले शहर” अनेक केंद्रे देतो; “पिवळा रेनकोट घातलेला, सायकलवरून सामान पोहोचवणारा तरुण” दृश्य आधार देतो. प्रतिमा वापरताना “संदर्भ प्रतिमांतील व्यक्ती...” असे लिहा आणि फक्त आवश्यक कपड्याचा रंग, केस, पॅकेज आकार किंवा साहित्य पुन्हा सांगा. पात्र सातत्य मार्गदर्शक प्रतिमा व मजकूर जोडण्याची पद्धत देतो.
लहान क्लिप एका कृतीने चांगली होते: चालतो, वळतो, उघडतो, वर येतो किंवा फिरतो. “शेफ स्वयंपाक करतो, जेवण देतो, पाहुण्यांशी बोलतो आणि रेस्टॉरंट पार्टी होते” याऐवजी “शेफ तयार पदार्थ काउंटरवर ठेवतो आणि स्वयंपाकघराच्या उबदार प्रकाशात मध्ये वाफ वर जाते” लिहा. लांब कथा वेगळ्या दृश्यांमध्ये मध्ये विभागा.
परिसर आणि कॅमेरा भाषा
प्रकाश, हालचाल किंवा अर्थ बदलणारे तपशील द्या. “वाऱ्याच्या किनाऱ्यावर सूर्यास्ताच्या वेळी” हे निष्क्रिय वस्तूंच्या यादीपेक्षा उपयुक्त आहे. कारणाशिवाय तेज दुपार, गडद मेणबत्ती आणि निऑन दिव्यांनी उजळलेली रात्र एकत्र करू नका.
आधी दृश्याचे अंतर ठरवा: संपूर्ण परिसर, मध्यम अंतर, जवळून किंवा अतिसूक्ष्म तपशील. मग डोळ्यांच्या उंचीवरून, खालून किंवा वरून कोणता कोन हवा ते सांगा. शेवटी कॅमेरा पुढे सरकणार, मागे जाणार, बाजूला वळणार की विषयाबरोबर जाणार हे निवडा. उदाहरणार्थ, “डोळ्यांच्या उंचीवरून मध्यम अंतराचे दृश्य; कॅमेरा धावणाऱ्या व्यक्तीच्या बाजूने हळू सरकतो.”
हालचाल कालावधीत बसवा
Veo3o1 समर्थित मोडमध्ये 4, 6 आणि 8 सेकंद देतो; संदर्भ प्रतिमा 8 सेकंद वापरतात. चार सेकंदांचे दृश्य पटकन मुद्द्यापर्यंत पोहोचला पाहिजे; आठ सेकंदांत विषय हळूहळू उलगडता येतो. वेळ असंबंधित घटनांनी भरू नका.
“तोच लाल कोट, उत्पादनाचे प्रमाण स्थिर, मजकूर नाही” अशा लहान मर्यादा द्या. टाळायच्या गोष्टींची मोठी यादी सकारात्मक वर्णन दाबू शकते. पहिली/शेवटची फ्रेम वापरताना मार्ग, संदर्भमध्ये नव्या दृश्यातील वर्तन लिहा. मोड तुलना पाहा.
पुन्हा वापरता येतील अशा तीन रचना
उत्पादन: [उत्पादन] [पृष्ठभाग किंवा ठिकाण] येथे आहे. [उत्पादनाची किंवा परिसरातील एक हालचाल]. [दृश्याचे अंतर व कोन], [कॅमेऱ्याची एक हालचाल]. [प्रकाश आणि वातावरण]. [महत्त्वाचा आकार, रंग किंवा साहित्य] बदलू नये; अतिरिक्त मजकूर नको.
पात्र: [पात्राची ओळख] [ठिकाण] येथे [एक कृती] करते. [दृश्याचे अंतर व कोन], [कॅमेऱ्याची हालचाल]. [प्रकाश आणि वातावरण]. [कपडे, चेहरा आणि केसांचे आवश्यक तपशील] कायम ठेवा.
परिसर: [ठिकाण], [वेळ किंवा हवामान], [परिसरातील एक महत्त्वाची हालचाल]. विस्तृत दृश्य, [कोन], [कॅमेऱ्याची हालचाल], [प्रकाश आणि वातावरण]. वस्तूंचे प्रमाण वास्तववादी आणि हालचाल नियंत्रित ठेवा.
पुढचा प्रयत्न कसा ठरवायचा?
उपयुक्त निकालाचा प्रॉम्प्ट आणि सर्व सेटिंग्ज जतन करा. एका वेळी कृती, कॅमेरा किंवा प्रकाश यांपैकी एकच गोष्ट बदला. सीड नोंदवल्याने तुलना सोपी होते; तंतोतंत तोच निकाल मिळण्याची हमी नसते.
पाठवण्यापूर्वी एक मुख्य विषय, वेळेत पूर्ण होणारी कृती, कॅमेऱ्याचे स्पष्ट काम आणि सुसंगत प्रकाश आहेत का ते तपासा. संदर्भ आणि मजकूर एकच रूप दाखवत आहेत का, गुणोत्तर प्रकाशनाला योग्य आहे का आणि दिसणारा क्रेडिट खर्च या टप्प्यासाठी स्वीकारार्ह आहे का हेही पाहा.